Zabierając możliwość pracy opiekunom i opiekunkom, nie zapewniając im systemowego wsparcia w postaci całodobowych domów bądź faktycznie działającej asystentury osobistej, skazujemy ich oraz OzN na bycie “jedynie” opiekunami – podopiecznymi. Ludzie z zewnątrz oczekują, że to rodzina “zajmie się” OzN, całą więc odpowiedzialność zrzucają na nich i umywają ręce. W przypadku matek, kobiet, sytuacja jest o tyle skomplikowana, że oczekujemy od nich nierozłączności, poświęcenia, a w przypadku niepowodzenia, obwiniamy właśnie je.
W internecie zajdziemy pełno komentarzy nawiązujących do faktu, że bycie opiekunem to praca 24/7, brak prawdziwego wsparcia powoduję, że osoby tkwiące w tej relacji mogą zacząć odczuwać żal do siebie do swojego podopiecznego i przede wszystkim do rządu. OzN i ich opiekunowie mają prawo do odpoczynku od siebie, mają prawo rozwijać się i być kimś więcej niż, tym, co narzuca im władza czy społeczeństwo.
Opinia innych ma nie tylko wpływ na to jak widzą siebie opiekunowie, ale również w znacznym stopniu na OzN, szczególnie na osoby z niepełnosprawnością intelektualną, które z łatwością przejmują poglądy i opinie innych odnośnie do siebie i świata. Postrzegają siebie tak, jak postrzega je otoczenie, utożsamiają się ze społecznym odbiorem. Niski status społeczny obniża ich samoocenę i stanowi istotny element budujący negatywną tożsamość. W konsekwencji zmniejszają się ich szanse życiowe.
Dużo osób tkwiących w tej relacji, szczególnie kiedy nie mają wsparcia w postaci innych, nie pamiętają, kiedy zrobiły coś dla siebie. Fundusze, które otrzymują od państwa często ledwo starczą na pokrycie kosztów rehabilitacji. Mając tak wielkie wydatki, a tak mały budżet, nie mogą doświadczać życia czy odkryć, kim tak naprawdę są, co ich interesuję.
Dlatego przestańmy traktować matki jako tylko opiekunki, są one kobietami, a przede wszystkim istotami ludzkimi, które potrzebują czegoś więcej od życia niż gwarantuje im się obecnie. Opiekunowie powinni móc spełniać się w zawodzie, spełniać swoje marzenia a przede wszystkim mieć możliwość godnego życia. To pozwoliłoby im na zbudowanie własnej, zdrowej, nienarzuconej tożsamości, która jest tak niezwykle ważnym elementem w życiu każdego człowieka.
Wykonywanie danej pracy/zawodu daje nam wiele korzyści. Jedną z nich jest z pewnością wynagrodzenie, ale oprócz tego zwiększa naszą samoocenę czy daje poczucie bycia niezależnym, stajemy się pewni siebie, szczęśliwsi przez osiągane sukcesy.
Potrzebne jest im wsparcie, ale takie, które pozbawione jest stygmatyzacji, które nie jest narzucone. Przede wszystkim opiekun powinien mieć wybór, nie wszyscy myślą i chcą tego samego, zwiększenie jednak oferty dla nich i OzN daję możliwości, których obecnie nie ma.
Ze względu na to, że protesty dzieją się obecnie i każdy sojusznik się liczy, zachęcamy do:
https://www.facebook.com/profile.php?id=100085569237105 - polajkowania profilu, na którym znajdują się aktualizację odnośnie protestu
https://www.instagram.com/2119pln/?fbclid=IwAR2NWuQS8wEjd1YMSshtp33HUwZOEjFdHS09PbVPCmTm6TopzQ6J5ROZdOI - oraz do zaobserwowania profilu na instagramie, który równie często jest aktualizowany
Komentarze
Prześlij komentarz